Ծնվել է Թիֆլիսում և բեմ է բարձրացել 1919-ին, ժամանակի նշանավոր ռեժիսոր Հ. Ոսկանյանի թատերախմբի հետ:
1924-ին հրավիրվել է Թիֆլիսի Հայ դրամա, իսկ 1929-ից դարձել է Հայաստանի երկրորդ պետական թատրոնի (Գյումրի)  առաջատար դերասանուհին:
Արուս Ասրյանի ստեղծագործական կյանքում մեծ դեր է  խաղացել Վարդան Աճեմյանը` նրա կյանքի ընկերն ու ուսուցիչը: Արուսի արվեստի սկզբունքները շատ կողմերով, զարմանալիորեն առնչված էին Աճեմյանի գեղարվեստական ըմբռնումների հետ և բնականաբար մեծն դերասանապետը նրան պիտի բերեր Սունդուկյանի անվան թատրոն: Ու 1940-ին Մայր թատրոնի դերասանական աստղաբույլը պիտի համալրվեր ևս մի տաղանդավոր անունով:
Արուս Ասրյանի արվեստին բնորոշ են եղել ցայտուն ռիթմի ու շեշտված դերապատկերի նախասիրությունը, ճկուն խաղը:
Ստեղծագործական հետաքրքիր ճանապարհ է անցել անվանի դերասանուհին: Վաթսունհինգ տարի, ծիծաղ, արցունք, դեռահաս աղջիկներ, տարեց կանայք, սուբրետներ, հերոսուհիներ:
Մարմնավորելով  հայ ռեալիստական թատրոնի լավագույն ավանդները,Արուսը միաժամանակ յուրացրել է այն նորն ու թարմը, ինչի շնորհիվ նրա արվեստը ինքնատիպ էր ու ժամանակակից:

‹‹ԻՄ ՍԻՐՏԸ ԼԵՌՆԵՐՈՒՄ Է››-Տատ ‹‹ՊԱՐՏԻԶՊԱՆԻ ՇՈՒՆԸ››-Մարսելա ‹‹ՊԱՂՏԱՍԱՐ ԱՂԲԱՐ››-Անույշ ‹‹ՄԵԾԱՊԱՏԻՎ ՄՈՒՐԱՑԿԱՆՆԵՐ››-Շողակաթ ‹‹ԱՅԼՈՑ ՀԱՄԱՐ ՀԻՄԱՐ, ԻՐԵՆ ՀԱՄԱՐ ԽԵԼՈՔ››-Դիանա ‹‹ՊԱՂՏԱՍԱՐ ԱՂԲԱՐ›› - Անույշ ‹‹ԳԱՐՆԱՆ ԱՆՁՐԵՎ››-Հեղինե ‹‹ԱՇԽԱՐՀՆ ԱՅՈ, ՇՈՒՌ Է ԵԿԵԼ››-Նուբար

Նրա խաղացած լավագույն դերերից են` Քսենյան (Լավրենյովի ‹‹Բեկում››), Նաստյան (Գորկի ‹‹Հատակում››), Շողակաթը (Պարոնյան ‹‹Մեծապատիվ մուրացկաններ››), Միրանդոլինա (Գոլդոնի ‹‹Հյուրանոցի տիրուհին››)` դեռևս Գյումրու թատրոնում, իսկ Սունդուկյանի անվան թատրոնում ստեղծած վառ կատակերգական` Դիանան (Լոպե դե Վեգա ‹‹Այլոց համար հիմար, իրեն համար խելոք››), Անույշը (Պարոնյանի ‹‹Պաղտասր աղբար››), Նուբարը (Ա. Պարոնյան ‹‹Աշախարհն, այո, շուռ է եկել››) և դրամատիկական՝ Տատիկը (Սարոյան ‹‹Իմ սիրտը լեռներում է››), Մարգրետը (Կրոնին ‹‹Բրոուդիի ամրոցը››), Մարեն (Զ. Դարյանի ‹‹Հանրապետության նախագահը››)` Սունդուկյանի անվան թատրոնում, ոչ միայն դերասանուհու, այլև հայ թատրոնի նվաճումները դարձան:
Գնահատելին այն է, որ դերասանուհին արվեստի բարձունքին հասել է առանց ավելորդ սեթևեթանքի, իր տաղանդի և աշխատասիրության շնորհիվ:
Արուս Ասրյանի արվեստի մատչելիությունն ու պարզությունը անպայման եկել են միշտ ժողովրդին մոտ լինելուց, նրան ծառայելու անկեղծ ու անխառն ցանկությունից: Իրավամբ տաղանդավոր դերասանուհին միշտ եղել է վառ, գունեղ, ճկուն կերպարի ջատագով: Նրա ստեղծած կերպարների արտաքին նկարագիրը մնացել է մարդկանց հիշողության մեջ և նրա ինտոնացիոն այս կամ այն երանգը մինչև այսօր կարելի է ճշգրտորեն վերարտադրել: Ժողովրդական արտիստուհի, մեծահամբավ Արուս Ասրյանի արվեստը շատ ուսանելի կողմեր ունի: Նա ընդօրինակման է արժանի նաև իր նվիրվածությամբ թատրոնին և ստեղծագործական բարձր կարգապահությամբ: